Յառաջաբան

Երկար ժամանակէ ի վեր կը հետեւիմ ԱՄՆ նախագահ Տոնալտ Թրամփի գործունէութեան, հանրային վարքին եւ ճառախօսութեան, եւ կ՛ուզեմ կիսուիլ իր մասին քանի մը դիտարկումներ ով, որոնք կը համարեմ գրեթէ անվիճելի՝ յատկապէս իմ կողմէս յարգուած շարք մը մտածողներու վերլուծութիւններուն հետ համադրաբար։ Բ առացիօրէն ամէն անգամ, երբ Թրամփ կը խօսի որեւէ մէկու ն , այլ անձի մը կամ երկրի մը հետ պատահող բանի մը մասին՝ ան նկատի ունի ինքզինք։ Թրամփի ուղեղը չի ճանչնար որեւէ այլ անձ կամ առարկայ՝ որպէս իր սեփական անձէն անջատ գոյութիւն ունեցող իրականութիւն։ Ուստի, երբ Թրամփ կ’ըսէ՝ «զիս կը մտահոգէ, որ ինչ որ մարդիկ կը հետապնդեն Պիլ Քլինթընը Էփշթէյնի խնդրով », ատիկա ամբողջութեամբ պայմանաւորուած է այն գիտակցութեամբ, որ եթէ Քլինթոն Էփշթէյնի խնդրով վկայութեան համար ներկայանայ Քոնկրես, ապա անոր հարցաքննութիւնը դուռ պիտի բանայ ԻՐ հարցաքննութեան։ Եւ թերեւս Թրամփ իրապէս մտահոգուելու պատճառներ ունի, քանզի գիտէ, որ դեմոկրատ քոնկրեսականները առիթը պիտի չփախցնեն հարցաքննելու Պիլը այն մասին, թէ ի՛նչ գիտէ Էփշթէյնի գործերուն Թրա...